Siz başlığa bakmayın. Tabii ki de hiçbir lider Atatürk gibi
olamaz. Atatürk her zaman en iyidir. Fakat Tito diye bahsettiğimiz kişi de
Atatürk gibi ırkları bir arada tutu. Irkçı değildi.
Yıllar önce Yugoslavya diye bilinen bir ülke vardı. İçinde
tıpkı Türkiye’de olduğu gibi farklı ırklardan insanlar yaşardı. Bunlar
birbiriyle iyi geçinirdi. Boşnağıyla, Rumuyla, Sırpıyla… Bunlar önceden iyi
geçinemezdi ama. Sürekli kavga eden ırklardı. Sonra Tito adında bir lider gelir.
Yugoslavya’da yaşayan bütün ırklar uyum sağladılar. Birgün Tito öldü. Bir süre
sonra tekrar birbirleriyle iyi anlaşamamaya başladılar. Sonra bir şey oldu.
Boşnak soykırımı. Yıllarca birbirinden tuz isteyen iiki komşu olan Sırp ve
Boşnak birbirlerine girdi. Sırp Boşnağın önünde, Boşnağın çocuklarını öldürdü.
Boşnağın elinden bir şey gelmedi. Boşnaklar diri diri yakıldı. Toplu mezarlara
gömüldüler. Sırpların ve diğer ırkların elinden kaçan Boşnaklara Bosna – Hersek
adında 2 karışlık bir toprak parçası verildi ve konu kapandı. Kendi ırkının
yaptıklarından utanan ve korkan, komşu ülkelere kaçan diğer ırktan insanlar da vardı
tabiî ki de. Dedemler gibi. Etrafımda olan bazı arkadaşlarım gibi.
Peki Yugoslavya son günlerinde durumlar nasıldı? Pek çok genç
batılılara özenmeye, onlar gibi giyinmeye ve onlar gibi konuşmaya başladı.
Tıpkı şuan pek çok gençte olduğu gibi… Kısacası Yugoslavya’da, şuan ki Türkiye
gibi “popüler kültür” etkisi altına girdi.
Ve Boşnak soykırımı yaşandı.
Ama izden farklı olan şey bizim ülkemizi tehdit eden popüler
kültür değil de başımızda Tito ve Mustafa Kemal gibilerinin olmayışıdır. Çıkar
ilişkileri, ırkçılık ve daha pek çoğu… Ancak bizim sonumuz olmayacak. Olmamalı.
Hala Türk gençliği ve içindeki ülke ve Atatürk sevgisi var çünkü.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder